Παιδιά και φαγητό. Μέρος 2ο

"Όλη μέρα ταΐζω , κυνηγάω με ένα κουτάλι και το παιδί δεν τρώει. Μα γιατί το έκανα πολύ νόστιμο και όμορφο για να το φάει. Αλλά το φτύνει, δεν μασάει, δεν τρώει σωστά. Τι κάνω λάθος." Ακούγεται οικείο ?

Τι μπορώ να προλάβω σαν γονιός;


Αφού γνωρίσαμε τις διαταραχές σίτισης, υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε τις διαταραχές αυτές;


Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά δεν προσαρμόζονται μόνο σωματικά και ψυχικά στις προκλήσεις της διατροφής/ σίτισης, αλλά αναπτύσσουν προτιμήσεις γεύσης, υφής και τροφίμων που έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα είδη των τροφίμων που είναι διατεθειμένα να καταναλώσουν στην ενήλικη ζωή τους. Αυτές οι προτιμήσεις (και οι αποστροφές) μπορεί συχνά να επιμείνουν στην εφηβεία και μετά από αυτήν (1).Οι γεύσεις και οι προτιμήσεις τροφίμων υπόκεινται σε διάφορες επιρροές που περιγράφονται παρακάτω.


Αποδοχή και απόρριψη

Πριν την γέννηση: Μερικά νεογνά θα κληρονομήσουν αποστροφή- απέχθεια σε πικρές γεύσεις και συγκεκριμένες συστάσεις τροφών. Όλα τα νεογνά γεννιούνται με προτίμηση σε γλυκές γεύσεις.

Γέννηση: Προτίμηση σε έντονες γεύσεις όπως π.χ. το σκόρδο, λόγω της έκθεσης στο αμνιακό υγρό.

Γέννηση – 6 μηνών: Μέσω του θηλασμού, το βρέφος αποκτά προτιμήσεις σε έντονες γεύσεις δεδομένου πάντα του διατροφολογίου της θηλάζουσας.

4 εως 6 μηνών: Η ιδανική περίοδος!! Η εισαγωγή σε γεύσεις και σε νέα φαγητά γίνεται πολύ πιο εύκολα.

14 μηνών: Το παιδί ξεκινάει την παγίωση ποια φαγητά – γεύσεις προτιμάει και ξεκινάει να απορρίπτει τις τροφές που δεν του αρέσουν.

20 μηνών εως 8 χρονών: Νεοφοβική στάση απέναντι σε καινούριες υφές συστάσεις και γεύσεις.

2 Ετών: Παγίωση προτιμήσεων.


Συμπληρωματικά τρόφιμα με απαλή άμορφη υφή θα πρέπει να εισαχθούν το συντομότερο δυνατό στους πρώτους έξι μήνες ζωής του βρέφους. Εάν δεν εισαχθούν άμορφα στερεά τρόφιμα μέχρι τα τέλη του πρώτου έτους, αυτά τα τρόφιμα είναι πιο πιθανό να απορριφθούν και το βρέφος είναι πιθανό να έχει προβλήματα σίτισης κατά το δεύτερο έτος του/της(2)(3).

Η καθυστερημένη εισαγωγή στερεών τροφών με σβώλους σχετίζεται επίσης σε φτωχότερη αποδοχή φρούτων και λαχανικών αργότερα

παιδική ηλικία(4)(5).


Μερικά παιδιά και ενήλικες έχουν μία κληρονομική τάση για αποφυγή ορισμένων τροφών, όπως τα ψάρια, κρέας και τα λαχανικά(6). Αυτά τα τρόφιμα μπορεί να απορριφθούν λόγω της υφής τους. Αυτοί που τείνουν να απορρίπτουν τα τρόφιμα λόγω της υφής τους είναι πιο πιθανό να είναι αισθητηριακά ευαίσθητοί.


ΠΡΟΣΟΧΗ!!

Η εισαγωγή των τροφών γίνεται ΠΑΝΤΑ με την σύμφωνη γνώμη του θεράποντα ιατρού και ανάλογα τις απαιτήσεις του κάθε ατόμου !!


Ιωάννης Τζωρτζάκης Μsc

Λογοθεραπευτής




Βιβλιογραφία:

1.Batsell WR, Brown AS, Ansfield ME et al. “You will eat all of that!” A retrosepctive analysis of forced consumption episodes. Appetite. 2002, 38 (3) 211-219


2. Northstone K, Emmett P, Nethersole F. The effect of age of introduction to lumpy solids on foods eaten and reported feeding difficulties at 6 and 15 months. J Hum Nutr Diet. 2001 Feb;14(1):43-54


3. Mason SJ, Harris G, Blissett J. Tube feeding in infancy: implications for the development of normal eating and drinking skills. Dysphagia. 2005;20(1):46–61


4. Ahern SM, Caton SJ, Bouhlal S, et al. Eating a rainbow. Introducing vegetables in the first years of life in 3 European countries. Appetite. 2013, Dec;71:48–56


5. Coulthard H, Harris G, Emmett P. Delayed introduction of lumpy foods to children during the complementary feeding period affects child’s food acceptance and feeding at 7 years of age.

Matern Child Nutr. 2009 Jan;5(1):75–85

6. Breen FM, Plomin R, Wardle J. Heritability of food preferences in young children. Physiol Behav. 2006; 88:443–447