Oρεινή πεζοπορία με το μωρό σας: Τολμήστε το!

Ήταν μόλις 3,5 μηνών η μικρή μας όταν αποφασίσαμε να πάμε την πρώτη μας ορεινή πεζοπορία στο Χορτιάτη Θεσσαλονίκης σε υψόμετρο 1000 μέτρων (450 μ. υψομετρική, δηλαδή από το σημείο εκκίνησης μας, κάθετα ανεβήκαμε 450μ.). Λόγω της ευαίσθητης ακόμη ηλικία της, είχαμε να σκεφτούμε κάποια σημαντικά πράγματα πριν ξεκινήσουμε, όπως το φαγητό, τον ύπνο της και τον εξοπλισμό μας.

Επιλέξαμε μια ηλιόλουστη και ζεστή μέρα του Φεβρουαρίου. Ο καιρός είναι ένας κομβικός παράγοντας που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν σε τέτοιες δραστηριότητες, ειδικά όταν το μωρό μας είναι μικρό. Αξίζει να αναβάλλουμε την εξόρμηση μας αν ο καιρός είναι άστατος, αλλιώς θα είναι μια ταλαιπωρία για όλους.

Το μέρος που θα ξεκινούσαμε την πεζοπορία μας ήταν περίπου 45 λεπτά (με κίνηση) οδικώς από το σπίτι μας. Αρχικά, αυτό που κάναμε όταν ξύπνησε ήταν να την ταΐσουμε και να προετοιμαστούμε. Γνωρίζαμε ότι είχαμε περίπου 2,5 ώρες μέχρι το επόμενο «γεύμα». Ετοιμάσαμε να πάρουμε κάποιο σνακ για εμάς. Την κόρη μας τη θήλαζα, οπότε δεν είχαμε να φροντίσουμε για το γαλατάκι της. Πήραμε μαζί μας το μάρσιπο, το ολόσωμο μπουφανάκι της που κάλυπτε πόδια και χέρια και το σκουφάκι της, το οποίο δεν το χρησιμοποιήσαμε λόγω ζέστης, είχαμε μόνο την κουκούλα. Δεν την ντύσαμε πολύ χοντρά από μέσα γιατί έχοντάς την πάνω μου κρατάει ζεστή η μία την άλλη.

Υπολογίσαμε να είμαστε στο σημείο εκκίνησης την ώρα που ήταν να φάει. Την τάϊσα στο αυτοκίνητο, την αλλάξαμε και ξεκινήσαμε. Με το που ξεκινήσαμε, το μπεμπάκι μας κοιμήθηκε απευθείας (χαλαρώνει πολύ στο μάρσιπο). Και ξέραμε πάλι ότι είχαμε 2,5 ώρες στη διάθεσή μας να περιπλανηθούμε στα μονοπάτια του Χορτιάτη μέχρι το επόμενο γεύμα. Θα μπορούσαμε να είμασταν πιο χαλαροί και να μην υπολογίζαμε τους χρόνους για το φαγητό τόσο πολύ? Ναι! Γιατί τη θήλαζα κιόλας, θα μπορούσαμε όταν πεινάσει να σταματήσουμε κάπου και να την ταΐσω... ΑΛΛΑ θα έπρεπε να βρούμε κάπου να καθίσω για να είμαστε κάπως άνετα, να μην κρυώνω εγώ γιατί θα έπρεπε να βγάλω κάποια από τα ρούχα που φοράω για να μπορέσει να φάει η μικρή, να μην φυσάει σε εκείνο το σημείο και μας κρυώσει...ΚΑΙ γιατί να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία από τη στιγμή που μπορούμε να το προβλέψουμε?

Στην τσάντα μας πήραμε για την μικρή μας, πάνες, μωρομάντηλα, αδιάβροχη αλλαξιέρα και ρουχαλάκια αλλαγής. Όσον αφορά τώρα τον δικό μας εξοπλισμό, καλό θα είναι να φοράμε ειδικά παπούτσια ορειβασίας και μάλλινες ή συνθετικές κάλτσες. Με το μωρό στο μάρσιπο αλλάζει το κέντρο βάρους μας και είναι πολύ επικίνδυνο με το παραμικρό γλίστρημα ή στραβοπάτημα να πέσουμε και να χτυπήσουμε και εμείς και το μωρό μας. Τα σωστά παπούτσια μάς υποστηρίζουν ιδιαίτερα για την αποφυγή πτώσης. Μπορείτε ιδανικά να έχετε μαζί σας και ένα μπατόν/μπαστούνι πεζοπορίας. Φροντίζουμε επίσης να έχουμε ένα μπουφανάκι για την κατάβαση γιατί ανεβαίνοντας ιδρώνουμε, οπότε στην κατάβαση χρειάζεται να έχουμε μαζί μας κάτι επιπλέον να φορέσουμε για να μην κρυώσουμε. Κουβαλάμε αρκετό νερό στο σακίδιό μας, καλύτερα να έχουμε περίσσιο παρά να μας λείψει. Έχουμε πάντα μαζί μας ένα κουτί πρώτων βοηθειών (αχρείαστο να είναι), κανείς δεν ξέρει πότε μπορεί να μας φανεί σωτήριο. Και στο αυτοκίνητο αφήνουμε ρούχα για να αλλάξουμε όταν ολοκληρώσουμε τη διαδρομή μας.

Ένα ακόμη κομμάτι που αφορά τις δραστηριότητες στη φύση και ειδικότερα στο βουνό είναι ότι θα πρέπει να το σεβόμαστε. Δεν πηγαίνουμε ποτέ μόνοι μας για ορειβασία, το βουνό ελλοχεύει κινδύνους και δε θέλουμε να βρεθούμε μπροστά σε κάποιον από αυτούς. Καλό είναι να συνοδοιπορούμε τουλάχιστον δυο άτομα και πάνω, οπότε σε περίπτωση που κάτι συμβεί να μπορούμε να έχουμε άμεσα βοήθεια. Έχουμε επίσης πάντα μια έξτρα σακούλα για τα σκουπίδια που θα παράγουμε, ώστε να τα πάρουμε μαζί μας και να τα πετάξουμε στον κοντινότερο κάδο. Και με το μωρό μας μπορεί να παραχθούν αρκετά απορρίμματα σε περίπτωση που «εμπνευστεί» στη φύση και χρειαστεί να αλλάξουμε πάνα εν ώρα πεζοπορίας!


Καλά να περάσετε! 😊