Κρεβάτι Montessori: Πώς το επιλέξαμε!

Το κοριτσάκι μας ήταν οκτώ μηνών αλλά δεν είχε ακόμη το δικό της δωμάτιο. Λόγω αλλαγής σπιτιού, δεν είχαμε καταφέρει ακόμη να διαμορφώσουμε τον προσωπικό της χώρο. Με αποτέλεσμα να κοιμάται ακόμη στο δωμάτιό μας, με τη μόνη αλλαγή όταν ήταν πέντε μηνών και τη μεταφέραμε από το λίκνο (που δε χωρούσε πια) στο παρκοκρέβατο. Αφού αλλάξαμε σπίτι, η στιγμή για τη δημιουργία του παιδικού δωματίου πλησίαζε και η απόφαση για το παιδικό κρεβατάκι ήταν όλο και πιο κοντά.


Ακόμη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που επισκεπτόμουν καταστήματα με βρεφικά, είχα μία επιφύλαξη για τις βρεφικές κούνιες καθώς τα κάγκελα μου φαινόταν σα φυλακή. Έτσι πήρα την απόφαση όταν ήρθε η ώρα της επιλογής να δω τι εναλλακτικές υπάρχουν. Άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο και ξαφνικά βρήκα κάτι που μου άρεσε πολύ: κρεβάτι Μοντεσσόρι. Έχοντας ακουστά τη Μοντεσσοριανή φιλοσοφία αλλά και χωρίς να γνωρίζω και πολλά πράγματα για αυτήν, άρχισα να το ψάχνω και τολμώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Η φιλοσοφία Μοντεσσόρι για τα παιδικά κρεβάτια στηρίζεται στην ανεξαρτησία του παιδιού να ανεβοκατεβαίνει στο κρεβατάκι του μόνο του, αναπτύσσοντας με αυτό τον τρόπο την αυτοπεποίθηση και την αυτονομία, εφόδια που θα τα έχει και ως ενήλικας.


Συζητώντας με φίλους που είχαν μεγαλύτερα παιδιά και μην έχοντας δοκιμάσει το συγκεκριμένο στυλ κρεβατιού, ήταν εξαρχής αποτρεπτικοί. Μου έλεγαν πως είναι πολύ μικρή στους εννιά μήνες να πάει σε τέτοιο κρεβάτι και πως θα πέφτει όλη την ώρα στο πάτωμα, καθώς επίσης ότι μπορεί την ώρα που κοιμόμαστε να πάει οπουδήποτε μέσα στο σπίτι προκαλώντας κάποιο ατύχημα στον εαυτό της. Πράγματα που ομολογουμένως τα είχα σκεφτεί και η ίδια αλλά πίστευα πως με κάποιες τροποποιήσεις θα ήταν ασφαλές, που είναι εκ των ουκ άνευ για ένα μικρό παιδί. Το ύψος του κρεβατιού ήταν επίσης ένα θέμα που μας έθεσαν πολλοί, δηλαδή ότι είναι πολύ χαμηλό και όσο βαραίνει το παιδί μπορεί να έχουμε θέματα με τη μέση μας ως προς την τοποθέτησή του στο στρώμα. Η απάντησή μου σε αυτό ήταν ότι ο στόχος είναι να ανεβοκατεβαίνει μόνο του το παιδί χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να το παίρνουμε αγκαλιά και στις περιπτώσεις που θα χρειάζεται θεωρώ ότι είμαστε αρκετά γυμνασμένοι ώστε να μην μας προβληματίζει κάτι τέτοιο. Ένας περαιτέρω αναλστατικός παράγοντας ήταν η τιμή του. Το κόστος για την αγορά ενός τέτοιου κρεβατιού είναι αρκετά μεγάλο σε σύγκριση με τα άλλα κρεβατάκια που κυκλοφορούσαν στην αγορά. Έτσι ρώτησα τον πατέρα μου, του οποίου "πιάνει το χέρι του" θα λέγαμε, αν θα μπορούσε να το κατασκευάσει ο ίδιος. “Σιγά το πράγμα” μου απάντησε και έτσι ξεπεράστηκε αυτό το θέμα και ξεκίνησε η κατασκευή του.


Κανονίσαμε τις διαστάσεις, επιλέξαμε το χρώμα που θέλαμε φροντίζοντας να είναι οικολογικό, και έτσι μέσα σε μία βδομάδα το κρεβατάκι της μικρής μας ήταν έτοιμο. Τώρα το κρεβατάκι έπρεπε να τοποθετηθεί στο δωμάτιο. Σε αυτό το σημείο είχαμε ένα μικρό θεματάκι, όντας το κρεβάτι κάπως μεγάλο. Ήταν μια πρόκληση το να περάσει από την μπαλκονόπορτα του δωματίου της αλλά ευτυχώς τα καταφέραμε. Το κρεβάτι τοποθετήθηκε και μας έμενε τώρα το κομμάτι της ασφάλειας. Το στρώμα πατούσε σε προσαρμοσμένες τάβλες ώστε να αναπνέει και ήταν αρκετά χαμηλό για να μη φοβόμαστε κάποιο ατύχημα σε περίπτωση πτώσης. Η ανησυχία μας ήταν το οριζόντιο δοκάρι που ήταν κάπως αιχμηρό, όμως βρήκαμε τον τρόπο και με ένα προσαρμοσμένο μαξιλάρι το καλύψαμε. Είχε μείνει μόνο η περίπτωση «αλωνίσματος» στο σπίτι σε περίπτωση που ξυπνήσει και δεν την ακούσουμε. Τοποθετήσαμε την ενδοεπικοινωνία στο δωμάτιό της και μπλοκάραμε κάθε άλλη δίοδο στο υπόλοιπο σπίτι με μια πόρτα ασφαλείας για μωρά, αφήνοντας ανοιχτή μόνο αυτήν που οδηγεί στο δωμάτιο μας.


Το παιδικό δωμάτιο ήταν πλέον γεγονός και το κρεβατάκι όπως το είχαμε φανταστεί. Η πρώτη μέρα που το κοριτσάκι μας θα πήγαινε στο δικό της δωμάτιο και θα κοιμόταν στο κρεβάτι της ήταν γεγονός. Δεν θα σταθώ στο συναισθηματικό κομμάτι… το προσπερνάω! Έφτασε η ώρα του ύπνου και η στιγμή της δοκιμής. Η μικρή μας αποκοιμήθηκε και τη βάλαμε στο κρεβατάκι της. Όταν πήγαμε να την ελέγξουμε στο πρώτο μισάωρο, τη βρήκαμε να κοιμάται στο πάτωμα. Το ίδιο συνέβη και τα μεσάνυχτα. Αυτή όμως ήταν και η τελευταία φορά, δεν ξαναέπεσε μέχρι τη στιγμή που μιλάμε. Προς ευχάριστή έκπληξη, όταν ξυπνάει-ότι ώρα και να είναι-κατεβαίνει από το κρεβάτι της, μπουσουλάει και έρχεται προς την κρεβατοκάμαρά μας. Χωρίς κλάματα, χωρίς γκρίνια, χωρίς φωνές! Τις ώρες μάλιστα του παιχνιδιού, όταν «και καλά» την κυνηγάμε να την πιάσουμε, χρησιμοποιεί το κρεβάτι σαν φωλιά και τρέχει εκεί για να κρυφτεί, είναι το «καταφύγιο» της.


Να προσθέσω στα θετικά του συγκεκριμένου στυλ κρεβατιού ότι μπορεί να διακοσμηθεί ευκολότερα και περισσότερο από τα υπόλοιπα της αγοράς με λαμπάκια, γιρλάντες, σημαιάκια και πολλά άλλα (φαντασία να υπάρχει). Χάρη στο σχήμα του δύναται να τροποποιηθεί ανάλογα με τις προτιμήσεις του παιδιού καθώς εκείνο θα μεγαλώνει. Το σχήμα του ως επί των πλείστον είναι σπιτάκι, που το βρίσκω πολύ χαριτωμένο, και με τη χρήση κάποιου έξτρα πανιού μπορεί να γίνει επίσης σκηνή και ένας νέος χώρος για περισσότερο παιχνίδι. Μεγάλο πλεονέκτημα αποτελεί το μέγεθός του που είναι συνήθως γύρω στο 140x70 εκατοστά και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι το παιδί να περάσει στο προεφηβικό του πλέον κρεβάτι. Αυτό σημαίνει μείωση δαπάνης για αυτό το σκοπό.


Όπως καταλάβατε, εν τέλει είμαστε ιδιαίτερα ευχαριστημένοι με την επιλογή μας και το ίδιο φαίνεται να είναι και η πιτσιρίκα μας! Όμως το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και μοναδικό, ακούστε το παιδί σας και πράξτε αναλόγως. Οι προδιαγραφές για το συγκεκριμένο κρεβάτι λένε πως μπορεί να φιλοξενήσει παιδιά από 0 ετών, η απόφαση όμως για το πότε θα μεταφέρετε το μωρό σας στο δικό του χώρο είναι δική σας, έχοντας κατά νού πάντα το χαρακτήρα, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του παιδιού. Κλείνοντας, να τονίσω πως θα πρέπει να έχετε πάντα υπόψιν τα θέματα της ασφάλειας, καθώς το περιβάλλον επιβάλλεται να είναι προστατευμένο! Ότι και να επιλέξετε αναφορικά με το κρεβάτι, σας εύχομαι να έχετε ήρεμες και γαλήνιες βραδιές!


Ευγενία