Υπερκαταναλωτισμός και μωρά: μια λεπτή ισορροπία

Η υπερκατανάλωση ξεκινάει πριν καν γεννήσεις! Όσο είσαι έγκυος, σκέφτεσαι τι θα χρειαστείς, πώς θα διαμορφώσεις το παιδικό δωμάτιο και το σπίτι για να προετοιμάσεις τον ερχομό του μωρού σου.


Οι γονείς, οι φίλοι και η οικογένεια σας κάνουν δώρα για το μωρό που έρχεται, συνήθως χωρίς να ρωτήσουν τι χρειάζεσαι.

Αφού γεννηθεί, αρχίζεις και αγοράζεις παιχνίδια και βιβλία για την απασχόληση του ανάλογα με την ηλικία του. Το ίδιο κάνουν και οι γονείς, φίλοι και η ευρύτερη οικογένεια. Σιγά σιγά και ανάλογα με τα στάδια ανάπτυξης, το μωράκι σου αρχίζει να απολαμβάνει τα παιχνίδια του. Κάποια τα βαριέται, κάποια άλλα του αρέσουν πιο πολύ.


Έτσι έγινε και στη δική μας περίπτωση, ώσπου κάποια στιγμή παρατήρησα, στην προσπάθεια μου να τα συμμαζέψω, ότι η ποσότητα των παιχνιδιών ήταν μεγάλη. Συνέχισα να παρατηρώ, και αυτό που είδα ήταν το μωράκι μου έχει τόσα πολλά παιχνίδια γύρω του, και δεν ξέρει ποιο να πρωτο πιάσει. Δε μου άρεσε αυτό που "ανακάλυψα". Ανησύχησα για δύο πράγματα κυρίως:


  1. Ότι θα μάθει με πολλά και δε θα μπορεί με τα λίγα, πράγμα που δε μου αρέσει καθόλου σα λογική, μιας κ εγώ έχω περάσει και τις δύο φάσεις και αναγνωρίζω τη δυσκολία του να μην έχεις πολλά και φυσικά αυτό θέλω να διδάξω και στο παιδί μου, και

  2. Ότι μπορεί να "αποκτήσει" απόσπαση προσοχής. Νομίζω βέβαια ότι δεν την "αποκτάει" έτσι ένα μωράκι, αλλά δεν ήθελα καθόλου να τον ωθήσω στην κατεύθυνση του να παίζει με το ένα παιχνίδι για λίγο, και μετά με το άλλο, και μετά με το παρά άλλο, λόγω της πληθώρας που εγώ η ίδια έχω επιτρέψει.

Προτιμώ να μπορεί ο μικρός μου να χαίρεται με λίγα, μικρά και απλά πράγματα και όχι να εξαρτάται από την ποσότητα. Γιατί αυτό είναι μάθημα ζωής, και προσπαθώ, και θα συνεχίσω να προσπαθώ να του το δώσω!


Δύο λύσεις υπάρχουν

Α. Προγραμματισμός από την αρχή

Αυτό σημαίνει ότι ενημερώνεις όλους όσοι θέλουν να σας κάνουν δώρα, ότι υπάρχει ένα πρόγραμμα, για παράδειγμα ότι θέλεις συγκεκριμένα πράγματα και ότι πριν πάρουν κάποιο δώρο στο μωρό θα "περνάνε" από εσένα πρώτα. Προσπάθησα να το κάνω με τους γονείς μου, μας πήρε ένα μήνα περίπου για να συνεννοηθούμε. Μερικές φορές θέλει επιμονή. Μπορείς να φτιάξεις μια λίστα με πράγματα που χρειάζεσαι και να την μοιράζεσαι με όποιον θέλει να πάρει κάποιο δώρο. Βλέπει τη λίστα, διαλέγει ποιο θέλει και το παίρνει. Σα λιστα γαμου!


Β. Δωρεά

Μπορείς να βρεις κάποια ιδρύματα για μωρά και να δώσεις ό,τι δε χρειάζεσαι. Από ρούχα και παπούτσια που δε σας χωράνε πια, μέχρι παιχνίδια και μπιμπερό. Εναλλακτικά, υπάρχουν οι ενορίες, καθώς και οι γαλάζιοι "κάδοι" με τους οποίους οι δήμοι συγκεντρώνουν ρούχα και παπούτσια και τα μοιράζουν αναλόγως.


Όπως και να έχει, θέλει σκέψη και επιλογή αυτή η απόφαση. Και επίσης είναι δική σου! Τη δική μας απόφαση για "μινιμαλισμό" την έχουμε ήδη πάρει και οδεύουμε σιγά σιγά προς τα εκεί...